بهـ نامـ او
هر چقدر همـ خوبـ فکر می کنمـ
میبینمـ نمیدانمـ
کهـ تو را بیشتر نشناخته امـ
یا خودمـ را
مهربانی و لطافتتـ بهـ جاستـ
و جدیتـ و خشونتتـ همـ بهـ جا
دیوانگی و بی احتیاطی امـ
بهـ قوتـ خودشـ باقی استـ
و احتیاط و منطقمـ همـ
گاهـ و بی گاهـ
و منـ در میانـ تناقضـ های آشکارمانـ
گمـ میشومـ
منـ عجیبـ ترمـ یا تو؟!!!
ϰ-†нêmê§ |